·

twin (EN)
اسم، فعل، صفت

اسم “twin”

مفرد twin، جمع twins
  1. دوقلو
    My sister gave birth to twins last week, and both babies are healthy.
  2. جفت
    I found one glove, but its twin is missing.
  3. دوتخته
    We reserved a twin for our holiday, so we wouldn't have to share a bed.
  4. دوقلو (هواپیما)
    The small twin flew low over the mountains.
  5. دوقلو (در بلورشناسی، بلوری که از دو بخش متقارن تشکیل شده است)
    The geologist examined the twin under a microscope to study its structure.

فعل “twin”

مصدر twin؛ او twins؛ گذشته twinned؛ اسم مفعول twinned؛ اسم مصدر twinning
  1. جفت کردن
    Our city was twinned with a town in Japan to promote cultural exchange.
  2. پیوند دادن
    The play twins the theme of love with a lot of action.
  3. دوقلو شدن (هماهنگ یا شبیه بودن به‌ویژه با پوشیدن لباس‌های مشابه)
    They were twinning in matching jackets and jeans.
  4. (در مورد حیوان) دوقلو زاییدن
    The farmer was pleased that the ewe twinned this spring.

صفت “twin”

فرم پایه twin، غیرقابل درجه‌بندی
  1. دوقلو (یکی از یک جفت بودن؛ متشکل از دو چیز مشابه یا یکسان)
    The hotel offers twin rooms with two separate beds.